Indywidualizacja ewolucyjna
Radyum Solaris - Centralny Umysł Wielkiej Hierarchii Wszechświata Wielkiego Centralnego Słońca tak opisuje indywidualizacje ewolucyjną
Te self-awareness, stale wyłaniające się z Ośrodka Amnesis i dzieląc się na grupy po 36 zarodków życia (18 par), zaczynają swoją wędrówkę ewolucyjną. Komórki kosmiczne podróżują w poszukiwaniu galaktyk, w których ewolucja będzie dla nich najbardziej optymalna i zapewni im doświadczanie różnych poziomów ewolucyjnych, aż do ponownego odzyskania boskiego statusu. Wszystkie systemy słoneczne każdej galaktyki kształtowane są przez planety a każda planeta jest złożona z 7-miu światów i 7-miu wymiarów. W 3-im świecie każdej planety istnieje ludzkość, która znajdują się w 3-im i 4-tym wymiarze. Na poziomie od 7-mego wymiaru znajduje się Boska Istota, kierująca procesem ewolucyjnym, odpowiedzialna za jego nadzorowanie i ożywianie swoją plazmową energią poprzez siódmą sferę mentalną. Duch każdego zarodka życia składa się z ciała atmicznego – dziewiczego. W czasie trwania procesu ewolucji musi ono przyłączyć cząstki strukturalne takich stanów jak: być, odczuwać, wiedzieć, kochać, móc, budować i służyć. By móc przejść na wyższy poziom ewolucyjny musi zgromadzić trylion cząstek egzystencjalnych, zgromadzonych w sześciu sferach mentalnych, które wszyscy posiadają. Są to: świadomość wrodzona, podświadomość twórcza, świadomość, świadomość ciągła, nadświadomość i świadomość podprogowa. Kiedy komórka kosmiczna przybywa do jakiegoś systemu słonecznego i decyduje się rozpocząć swoją ewolucję na jednej z jej planet, zaczyna zazwyczaj w 5-tym wymiarze 1-go świata, przyjmując doświadczenia świadomości elementali, takich jak: gnomy, wróżki, salamandry, wodniki. Stąd przechodzi do 3-ego świata i 3-ego wymiaru ewolucyjnego planety w ludzkiej formie w momencie, w którym zbierze wszystkie dane emocjonalne dotyczące bycia, poznania i odczuwania niższych królestw i planów wymiarowych. Teraz musi pojąć, że jej cykl ewolucyjny wymaga wyższego impulsu. By móc uzyskać dostęp do 4-ego wymiaru ewolucyjnego musi kochać w 4-tym wymiarze. W tym kulminacyjnym momencie znajduje się ludzkość oraz Ziemia, będąc w trakcie urzeczywistnienia przejścia w Erę Wodnika.
Wzniesiony Mistrz Morya tak opisuje pochodzenie self-awareness. Great God Self nieustannie jest uwalniana z powstających self-awareness w Zindywidualizowanej Iskrze Istnienia. Ziarna self-awareness, przemierzając sfery Wielkiej Divine Monad życia, zbierają motki światła - nitka po nitce, zwijane i tkane, tkane i nawijane wokół punktu świadomości, budując swoje pole energetyczne. Sfera God-being, zwana sferą Alfa-Omega, jest Wirującym Atomem I AM THAT I AM. Z wirowania biegunowości tego Atomu, ziarna self-awareness, w duchowej unii z życiem, przemierzając sferę Wielkiej Divine Monad, tworzą swe nowe polaryzacje z Centrum. I rodzą się beings self-centered (istoty egocentryczne), self hood (zamaskowane jaźnie). I gdy te zamaskowane jaźnie opuszczają plany Ducha, stają się żyjącymi zamaskowanymi jaźniami w planach Materii - zbierającymi motki materii, by formować wehikuły osobowości w czasie i przestrzeni - umysł, pamięć, emocje przywiązane do fizycznej formy. Tak zamaskowane jaźnie są wyposażone do nawigacji w czasie i przestrzeni. Bóg jest Duchem, a zamaskowane jaźnie są żywym potencjałem Boga. Żądanie wolnej woli przez zamaskowaną jaźń i jej oddzielenie od Boga spowodowało zejście tego potencjału do niskiego stanu ciała. Zasiana w hańbie zamaskowana jaźń jest przeznaczona, aby zostać podniesiona ku czci do pełni tego stanu Boga, który jest jedynym Duchem całego Życia. Zamaskowana jaźń może zostać zgubiona; Duch nigdy nie może umrzeć. Zamaskowana jaźń pozostaje upadłym potencjałem, który musi zostać przesiąknięty rzeczywistością Ducha, oczyszczony przez modlitwę i błagania i przywrócony do chwały, z której zstąpiła i do jedności Całości. To ponowne połączenie zamaskowanej jaźń z Duchem jest alchemicznym małżeństwem, które określa przeznaczenie zamaskowanej jaźni i czyni ją jednym z nieśmiertelną Prawdą. Kiedy ten rytuał jest spełniony, najwyższa Jaźń zostaje intronizowana jako Pan Życia, a potencjał Boga, urzeczywistniony w człowieku, okazuje się być „Wszystko we wszystkim”. Wolna wola; możliwość wyboru ścieżki prawo lub lewoskrętnej, życia lub śmierci, pozytywnej lub negatywnej spirali świadomości. Mając dar wolnej woli, zamaskowana jaźń może zdecydować zamieszkać na planie względnym, gdzie dobro i zło są zależne od perspektywy czasu i przestrzeni; albo może wybrać plan Absolutu, gdzie Dobro jest realne, a Zło nierzeczywiste, a zamaskowana jaźń widzi Boga jako żywą Prawdę „twarzą w twarz”. Wolna wola oznacza, że jednostka może zaakceptować lub odrzucić boski plan, prawa Boże i możliwość życia w świadomości Miłości. Boski dar wolnej woli niesie ze sobą pewien zakres świadomości znany jako długość życia, szereg wcieleń i „granice zamieszkania człowieka”. Dlatego zamaskowana jaźń jest nie tylko ograniczona do czasu i przestrzeni w okresie jej eksperymentowania z wolną wolą, ale jest również ograniczona do pewnej liczby cykli życiowych. U kresu tej sposobności (podzielonej na dni, lata etc.) wykorzystanie przez zamaskowaną jaźń daru wolnej woli determinuje jej los. Self-awareness, która wybrała gloryfikowanie Chrystusowej Jaźni wstępuje do jej Obecności. Zamaskowana jaźń, która wybrała miłowanie niższe ego człowieka przechodzi przez drugą śmierć a wszystkie jej energie, jednocześnie przepuszczone przez święty ogień, wracają do Wielkiego Centralnego Słońca w celu repolaryzacji. Miejscem zamieszkania zamaskowanej jaźni jest czakra siedziby duszy. Czakra ta znajduje się w punkcie środkowym pomiędzy czakrą czakrą podstawy kręgosłupa a czakrą splotu słonecznego, która znajduje się w pępku. Zamaskowana jaźń jest powołana przez Boga, aby wspięła się po spiralnych schodach z czakry siedziby duszy do sekretnej komnaty serca, gdzie spotyka Chrystusową Jaźń. Wniebowstąpieni Mistrzowie nazywali zamaskowaną jaźń dzieckiem, które żyje w nas. Psycholodzy nazwali zamaskowaną jaźń „ wewnętrznym dzieckiem”. A my jesteśmy jej rodzicami i nauczycielami.
Górna figura to nasza Atma, w sercu ciała Atmicznego. Kolorowe kręgi wokół ciała Atmicznego przedstawiają ciało przyczynowe. Jest to zgromadzone dobro wszystkich poprzednich wcieleń i składa się z wszelkiej substancji konstruktywnie wykorzystanej w poprzednich wcieleniach. Są tam zgromadzone energie konstruktywnie wykwalifikowane, będące sumą wszystkich poprzednich samoświadomych wysiłków w kierunku doskonałości.
Atma - w hinduizmie wewnętrzna esencja każdego indywiduum, nieśmiertelna jaźń, zamieszkujący Bóg, najwyższa uniwersalna Jaźń, absolutna świadomość tożsama z ParamAtma. Niezniszczalne, nieulegający rozkładowi rdzeń człowieka.
Promienie Światła wychodzące z Atma są Boskim Umysłem, czyli "Miłością w działaniu", nieustannie wylewając swoje Dary Doskonałości do użycia ludzkiej osobowości.
Niższa figura przedstawia niższe
ciała (fizyczne, eteryczne, emocjonalne
i mentalne) otoczone przez Fioletowy Transmutujący i
Pochłaniający Płomień, utrzymywany
w zasięgu Słupa Metalicznie
Białego Światła
wylewającego się z "Obecności". Białe Światło Filaru tworzy
Ścianę Ochrony wokół
niższych ciał i działa jako izolacja dla
wszystkich dysonansów - wszystkich destrukcyjnych kreacji zewnętrznego świata.
Pomiędzy ciałem atmicznym a niższymi ciałami znajduje się Buddhi - Intelekt, (zdolność rozróżniania) - "Wyższy Umysł", który jest rozróżniającą selektywną Inteligencją, zna Doskonałość Boskiej Obecności - Atma oraz niedoskonałość, którą jiva naniosła wokół niższych ciał, ale wzbrania się do zaakceptowania tej niedoskonałości. Buddhi - "Wyższy Umysł" zna wymagania fizycznego życia, dociera do Boskiej Obecności - Atma i czyniąc wszystko, co jest potrzebne, aby zmienić warunki zewnętrzne w Doskonałość. Buddhi - "Wyższy Umysł" to inteligentna Zasada, która jest w stanie odróżnić prawdę od fałszu i przekazać mądrość dla jivy.
Kiedy adept przywołuje swoją Boską Obecność - Atma, aby otoczyła go Elektronicznym Kręgiem Ochrony i przez jego umysł i niższe ciała przepuściła Fioletowy Transmutujący Płomień, Boska Obecność - Atma natychmiast projektuje ten Mur Światła i Fioletowy Płomień wokół fizycznego, eterycznego, emocjonalnego i mentalnego ciała. W ten sposób uczeń Światła może poruszać się w świecie, a jednak nie być dotkniętym przez niezgodne niszczycielskie tworzenie innych istot ludzkich, jak również nagromadzoną niezgodę ludzkości w przeszłości. Każdy musi pewnego dnia, gdzieś świadomie przywoływać ten Filar Ochrony wokół swojej człowieczej osobowości, aby odciąć się od otaczającego wpływu zewnętrznego świata i osiągnąć swoje Wzniesienie. Jest to Prawo życia jednostki i sposób, w jaki staje się Wzniesionym Mistrzem i manifestuje Doskonałość we wszystkich swoich działaniach. Tubą światła jest wyrzucana z serca Boskiej Obecności - Atma w odpowiedzi na nasze wezwanie. Jest to cylinder białego światła, który utrzymuje pole siłowe ochrony 24 godziny na dobę, o ile utrzymujemy harmonię w myślach, uczuciach, słowach i uczynkach.
Obraz Boskiej Obecności - Atma jest Otwartymi Drzwiami, przez które każda istota ludzka na Ziemi może zobaczyć Boga twarzą w twarz, ponieważ Obraz przedstawia formę każdej zindywidualizowanej Obecności Boga - Atma. Postarajcie się poczuć, że tak jak Fala Światła wylewająca się z ciała Atmicznego podróżuje w Kosmicznym Błogosławieństwie do całego Wszechświata poprzez każde Serce, tak powinna każda fala energii z waszych fizycznych serc nieść tylko Błogosławieństwa Światła, Harmonii, Radości i Doskonałości we wszystkich czynnościach fizycznych tego świata. W ten sposób, za każdym razem, gdy patrzymy na obraz, pomaga nam to pamiętać, co zawdzięczamy temu światu fizycznemu, za to, że wykorzystujemy jego substancję i energię i dlaczego jest tak absolutnie konieczne, aby zachować nieprzerwaną Harmonię we wszystkim, co robimy każdego dnia, szczególnie we wszystkim, co odczuwamy każdego dnia, aż kiedy Boska Obecność - Atma zechce, abyśmy mieli wylanie przez nas w pełnym dokonaniu.
Wtedy
ten Boski Plan Doskonałości
ujawnia się w fizycznym
spełnieniu. To jest tylko wtedy, gdy czynimy to we
wszystkich naszych działaniach, nasze Szczęście staje się trwałe i wchodzimy w
Odwieczną Doskonałość, która jest naszym prawem własności.
Ciało
Atmiczne i Ciało Buddhiczne każdego
Strumienia Życia, nieustannie wylewają Promienie do wszystkich w tym świecie - tej Większej
Doskonałości Życia, tej Czystości, tej Miłości, tego Pokoju, tego Błogosławieństwa
wszystkiego, co konstruktywne.
Gdybyście zrozumieli, jak bardzo wasze Buddhi - Intelekt, (zdolność rozróżniania) - "Wyższy Umysł" Wyższa Jaźń, który jest rozróżniającą selektywną Inteligencją, który zna Doskonałość Boskiej Obecności - Atma i niedoskonałość, którą człowiek naniósł wokół niższych ciał, ale wzbrania się do zaakceptowania tej niedoskonałości. Zna wymagania fizycznego Życia dociera do Boskiej Obecności - Atma i czyni wszystko, co jest potrzebne, aby zmienić warunki zewnętrzne w Doskonałość. Boska Obecność - Atma poprzez "Ciało Atmiczne" i Ciało Buddhiczne nieustannie wylewa Światło, Miłość i Doskonałość w ten świat. Gdybyście to poczuli, zrozumielibyście, jak szybko moglibyście z Nią współpracować.
W momencie, gdy wykonasz Wezwanie do swojej Boskiej Obecności - Atma, czujesz i widzisz, jak Promień Światła zstępuje z Serca Boskiej Obecności - Atma w dół do ciała fizycznego, do struktury mózgu, i następnie rozprowadza te Promieniowanie poprzez twój własny Płomień Serca i przez Płomienie Siedmiu Potężnych Elohim na czole i rozprowadza tą Promienność w ciele fizycznym jako Siłę i Moc i Energię oraz Czystość i Oświecenie. Ale jeśli człowiek to wyłączył lub nie utrzymuje uwagi na tym co konstruktywne, jego zewnętrzna Jaźń po prostu zamyka drzwi do otrzymania Daru, który nieustannie płynie.
Z Centrum Serca Ciała Atmicznego płynie Strumień Życiowej Esencji, czyli Płynne Światło, które wchodzi do fizycznego ciała poprzez szyszynkę i wypełnia jego kanały nerwowe. Ten Płynny Biały Ogień płynie przez nerwy tak, jak krew płynie przez żyły. To On wywołuje bicie serca, porusza mięśnie ciała i pozwala nam spacerować albo podnieść rękę. Jest On również Energetyzującym Światłem wewnątrz komórek mózgu. Potok Życia ciała często nazywany był Srebrną Nicią. I tak też jest, albowiem Potok Płynnego Białego Światła pulsuje nieustannie w fizycznym ciele, używając do tego systemu nerwowego. W trakcie tzw. śmierci, Boska Obecność - Atma wycofuje Potok Płynnego Światła a ciało rozpada się. Te ciągłe powroty do fizycznego wcielenia byłyby nieskończonym kołem przyczyn i skutków, gdyby nie to, że ego ma wewnątrz siebie Atma. Ta część nas, która mówi JAM JEST, jest Życiem, Inteligencją i Mocą, które rozprzestrzeniają się w naszym fizycznym ciele. Gdy nawyki niezgodności naszego fizycznego ciała osiągają taki rozmach, że Światło Atma nie może się dalej rozprzestrzeniać a poprzez to utrzymywać spełnienia konstruktywnego planu życia, to Atma zaczyna zmniejszać Swoje zaopatrzenie w energię i w końcu wycofuje się. Istnieje tylko jedna rzecz, która ciągle powoduje to, co świat nazywa śmiercią a jest nią brak wystarczającej ilości Płynnego Światła wewnątrz kanałów nerwowych. Promieniuje Ono Mocą Spoistości, która utrzymuje w spójności atomy tworzące ciało fizyczne. To Płynne Światło należy do Atma i wyłącznie od Niej pochodzi. Zewnętrzna szata jest pojemnikiem, do której Atma wlewa Swoje Światło, wyłącznie w konstruktywnym celu i użytku. Gdy nieustannie koliduje się z tym celem, to Światło zostaje wycofane, a ciało fizyczne, które powinno być Świątynią Najwyższego Żywego BOGA, rozpada się. Doświadczenie nazywane śmiercią jest ciągłą naganą dla ludzkości oraz przypomnieniem dla ego o jego nieposłuszeństwie w stosunku do pierwotnego Planu Boga i Niebiańskiej Drogi Życia.
To doskonałe, wieczne, przyczynowe i atmiczne (energetyczne) ciało przebywa od trzech do piętnastu metrów ponad ich ciałem fizycznym każdej jivy. Jiva która stała się Wyższym Self, jest ogarniana przez ciało przyczynowe i atmiczne (energetyczne). Oto Atma - Syn i Słońce Boga, albowiem i ciało przyczynowe i atmiczne (energetyczne) każdego osobistego Płomienia Boga są olśniewającą, błyszczącą światłością o takiej intensywności, że ludzkie oczy mogą na nią spoglądać jedynie przez ułamek sekundy. Poprzez miłowanie osobistego Płomienia Boga i oczyszczanie Jego instrumentu jivy, zewnętrzna aktywność umysłu i fizycznego ciała, zostaje wzniesiona w wibracyjnym dostrojeniu, celem wyraźnego oglądania ciało przyczynowego i atmicznego, znajdującego się wewnątrz błyszczącej światłości otaczającego go pola mocy. Ciało fizyczne, czyli atomowa struktura ciała, jest najbardziej gęstą formą oraz zapisem zewnętrznej działalności umysłu. Wszystko to, co znajduje się wewnątrz osobistego Płomienia Boga wpływa do atmicznego ciała, gdzie potężna Moc i Intensywność Światłości Atma, zostaje obniżona do poziomu, który jest w stanie działać w wibracyjnej oktawie fizycznego świata.
Ukochana Westa, Bogini Słońca naszego Układu Słonecznego, mówiła o ognistym przeznaczeniu synów i córek Boga oraz planet:
Drogocenne serca Światła, klękam przed Boską Obecnością - Atma w was. Jestem pokorna wobec Światła i potencjalnej ekspansji Światła, które Bóg w was ustanowił – że wy, umiłowani, i wasze bliźniacze promienie macie stać się na jeden dzień słonecznymi hierarchiami, bogami i boginiami słońc i systemów światów; staniecie tam, gdzie my stoimy w sercu Słońca. Będziecie patrzeć na wszechświat i zobaczycie, jak promieniowanie Światła, które uwolniłeś, było bezpośrednio odpowiedzialne za wniebowstąpienie nie tylko jednostek, ale także ciał planetarnych. Albowiem planety wznoszą się, umiłowani, po spełnieniu swego kosmicznego przeznaczenia: po tym, jak cztery niższe ciała planety zostaną oczyszczone i wszystkie jej ewolucje wzniosą się, wtedy planeta również wznosi się do świadomości Chrystusa, który ją z góry zarządził na początku.
*********************************
Bławatska definiuje Jaźń jako „odbicie Logosu w «Karana Sarira» [ciało przyczynowe]”. Utożsamia to z wyższym aspektem piątej Zasady, Manasem :
Wyższa
Jaźń nie jest ani Atmą, ani Buddhi, ale wyższym Manasem:
intelektualnym owocem i rozkwitem intelektualnej, samoświadomości –
w wyższym, duchowym sensie. Starożytne dzieła nazywają ją Karana
Sarira na płaszczyźnie Sutratmy, która jest złotą nicią, na
którą niczym paciorki nawleczone są różne osobowości tej
Wyższej Jaźni.
Wyższa
Jaźń jest indywidualnym elementem człowieka ( atman i buddhi są
uniwersalne), który zapewnia samoświadomość, działając w ten
sposób jako pomost pomiędzy monadą a ciałem:
To
jest prawdziwa Indywidualność, czyli boski człowiek. To właśnie
ta Jaźń – pierwotnie wcielając się w bezsensowną postać
ludzką, ożywianą przez obecność podwójnej monady, ale
nieświadomą (ponieważ nie miało świadomości) obecności w sobie
podwójnej monady – uczyniło z tej podobnej do człowieka formy
prawdziwego człowieka. To jest ta Jaźń, to „Ciało Przyczynowe”,
które przyćmiewa każdą osobowość, w którą karma każe mu się
wcielić.
Wyższa Jaźń jest zasadą reinkarnacji –
. . . wyższy manas oświecony przez buddhi; zasada samoświadomości, w skrócie „Ja-Jestem-Ja”. To Karana-Sarira, nieśmiertelny człowiek, który przechodzi z jednej inkarnacji do drugiej.
Kiedy Wyższa Jaźń musi się wcielić, wysyła „promień”, aby ożywić ciało, dając początek niższej jaźni:
Manas jest jakby kulą czystego, Boskiego Światła, Promieniem Duszy Świata, jednostką z wyższej sfery, w której nie ma zróżnicowania. Schodząc na płaszczyznę zróżnicowania, emanuje Promień, który jest sam w sobie i który może zamanifestować jedynie poprzez już zróżnicowaną osobowość. Ten Promień jest Niższym Manasem, podczas gdy kula Boskiego Światła, Kumāra na swoim własnym poziomie, jest Wyższą Jaźnią, czyli Wyższym Manasem, właściwym Manasem.
Na swoim własnym poziomie Wyższa Jaźń musi starać się przyswoić wpływ buddhi.
W każdym wcieleniu Wyższa Jaźń znajduje się pod bezpośrednim promieniem Buddhi, jeśli chce je przyswoić. Jeśli nie chce, to jego sprawa; jego osobowość odpadnie. Jedynie w przypadku asymilacji Buddhi rzeczywiście żyje przez cały czas i będzie należeć do tej struny osobowości, która tworzy świadomość po zakończeniu Manvantary – bezpośredniego, nieśmiertelnego promienia.
Niższa jaźń jest często określana jako „ kama-manas ”, ponieważ jest wynikiem połączenia tych dwóch zasad:
Podczas życia niższy manas działa poprzez tę Kâma-Rûpę i w ten sposób wchodzi w kontakt ze Sthûla-Śarîrą; dlatego mówi się, że niższy manas jest „intronizowany w Kâma-Rûpie”
Manas i jego nośnik – Kama rupa, czyli ciało namiętności i pragnień, to dwa elementy Ahamkary, które rozwijają zindywidualizowaną świadomość – osobistą jaźń.
Ātma - God self to sanskryckie słowo, które oznacza „jaźń”. Jej środkiem ekspresji w zróżnicowanym wszechświecie jest Buddhi. Atma jest Boską esencją, promieniującą przez Buddhi, jako jej nośnik i bezpośrednia emanacja.
Atma jest prawdziwą wewnętrzną Jaźnią w każdej ludzkiej istocie, która działa w niższych planach poprzez Buddhi - Inteligentną Zasadę, która jest w stanie odróżnić prawdę od fałszu i przekazać mądrość dla jivatva. Buddhi jest pośredniczącym względem Atma. Atma&Buddhi wyraża siebie względem jivatva człowieka poprzez manas czyli Umysł. Zatem człowieka wchodzi w skład tych trzech: Atma&Buddhi&Manas.
Higher self - prawdziwa Indywidualność (Boski człowiek) schodzi na zindywidualizowany plan, jako pomost między Atma a jivatva. Higher self to „odbity obraz Logosu w Karana-Sarira [ciele przyczynowym]”. Jako rozwinięty Wyższy Promień w ciele przyczynowym, przyćmiewa każde wewnętrzne jivatva wypychając je do wcielenia. Higher self jest Wyższym Manasem, intelektualnym owocem i rozkwitem intelektualnego samoświadomego egotyzmu - w wyższym duchowym sensie.
Wieczny Duch – Brahman – Najwyższa Jaźń, Absolutne wieczne Istnienie, Absolutna Świadomość, Błogość i Ekstaza, bez początku i bez końca, przenika i ogarnia wszystkie światy. Mieszka w sercach stworzeń, powodując swą własną mocą, że rodzą się i umierają. To on stwarza, utrzymuje i niszczy wszystkie istnienia. Obserwuje, aprobuje, utrzymuje wszystko i będąc doświadczającym podmiotem wszystkiego doświadcza. Będąc Ostateczną Prawdą mieszka w sercach wszystkich’.
Boska iskra (divine spark) podczas procesu ewolucji człowieka, przyswajają najwyższe atrybuty manas. Boska iskra (divine spark)", to ocalenie dla jivatva. Atma jest prawdziwą wewnętrzną Jaźnią w każdej ludzkiej istocie, która działa w niższych planach poprzez buddhi - inteligentną zasadę, która jest w stanie odróżnić prawdę od fałszu i przekazać mądrość dla jivatva. Buddhi jest pośredniczącym względem atma.
Buddhi wyraża siebie względem jivatva człowieka poprzez manas czyli wyższy umysł. Zatem jivatva człowieka wchodzi w skład tych trzech: atma&buddhi&manas. Bez manas, Monada "nie może mieć świadomości ani postrzegania rzeczy na tym ziemskim planie. "Najwyższy widzi przez oko najniższych" w zamanifestowanym świecie; Purusza (Duch) pozostaje ślepy bez pomocy Prakrita (materia) w materialnych sferach; podobnie jak atma&buddhi bez manas".
Higher ego jest wyższym manasem, intelektualnym owocem i rozkwitem intelektualnego samoświadomego egotyzmu - w wyższym duchowym sensie. Higher ego to „odbity obraz Logosu w karana-sarira [ciele przyczynowym]”. Karana-sarira [ciało przyczynowe] na planie sutratmy jest złotą nicią, na którą, niczym koraliki, nawleczone są różne osobowości tego wyższego ego. Higher ego jest odradzającą się zasadą. W każdym wcieleniu higher ego znajduje się pod bezpośrednim promieniem buddhi. Na swoim własnym poziomie higher ego stara się przyswoić wpływ buddhi. Jeśli nie, to jego osobowość zniknie. Duchowe ego odnosi się do zasady Buddhi, gdy działa ono w połączeniu z manasem. Higher ego - wyższy manas jest jakby kulą czystego Boskiego Światła, promieniem Duszy Świata, jednostką z wyższej sfery, w której nie ma żadnego zróżnicowania. Higher self - Wyższy Manas oświetlony przez Buddhi; zasada samoświadomości, w skrócie „ja-jestem-ja”. To karana-sarira [ciało przyczynowe], nieśmiertelny człowiek, który przechodzi z jednej inkarnacji do drugiej. W swym czysto metafizycznym aspekcie, higher ego - wyższy manas, będąc ciągle oddalonym (w dół) od buddhi, jest ciągle wyższy niż fizyczny człowiek, że nie może wejść w bezpośrednią relację z osobowością, chyba że poprzez swoje odbicie, niższy umysł. Higher self - wyższy manas, jako rozwinięty wyższy promień w ciele przyczynowym, przyćmiewa każde wewnętrzne jivatva, schodzi na płaszczyznę zróżnicowania, emanuje promień - jivatva i wypycha je do wcielenia.
Higher self - prawdziwa Indywidualność (Boski człowiek) schodzi na zindywidualizowany plan, jako pomost między Atma a jivatva . Kiedy higher ego musi się wcielić, wysyła „promień”, aby ożywić ciało, dając początek niższemu ego. Manas to jakby kula czystego, Boskiego Światła, Promień Duszy Świata, jednostka z wyższej sfery, w której nie ma zróżnicowania. Schodząc na płaszczyznę zróżnicowania, emanuje promień, który jest sam w sobie, który może zamanifestować jedynie poprzez już zróżnicowaną osobowość. Ten promień jest niższym manasem, podczas gdy kula Boskiego Światła Kumāra na swoim własnym poziomie, jest higher self lub wyższym manasem, właściwym manasem.
Niższe ego jest często określane jako „ kama-manas”, ponieważ jest wynikiem połączenia tych dwóch zasad: kama i manas. Podczas życia niższy manas działa poprzez tę Kâma-Rupę i w ten sposób wchodzi w kontakt ze Sthûla-Śarira (sthûla - materialne, śarīra - ciało), dlatego mówi się, że niższy Manas jest „intronizowany w Kâma - Rûpa”. Manas i jego nośnik - Kâma-Rupa, czyli zbiór namiętności i pragnień są dwoma elementami Ahamkary, które rozwijają zindywidualizowaną świadomość - jivatva.
Ahamkara (devanāgarī: अहंकार Ahaṃkāra) - aham („jivatva”, „ja”) i kara („twórca”, „wykonawca”. Jest to poczucie „ja”, które czuje się odrębną, odrębną jednostką. Zapewnia tożsamość naszemu funkcjonowaniu, ale ahamkāra tworzy również nasze poczucie oddzielenia. Ahamkara jest jedną z czterech części antahkarany („wewnętrznego organu”), pozostałe trzy części to buddhi (intelekt), citta (pamięć) i manas (umysł).
Antahkarana składa się z:
1. Buddhi, sakshi (intuicja) - zasada, która jest w stanie odróżnić prawdę od fałszu, a tym samym umożliwić zrozumienie.
2. Manas ( umysł ) - zdolność zwątpienia i woli; niższy lub instynktowny umysł, siedziba pożądania i naczelnik organów zmysłowych i motorycznych.
3. Citta ( pamięć ) - umysł, która zajmuje się zapamiętywaniem i zapominaniem.
4. Ahamkara ( jaźń - jivatva ) - rezyduje w ćittcie w sercu człowieka.
Citta (pamięć) – umysł. Ćita w filozofii indyjskiej to część antahkarany. Ćittaśarira (ciało umysłowe) – ciało subtelne w hinduizmie, jedna z powłok istoty ludzkiej.
jivatva – istota indywidualna uwikłana w iluzję świata - maję. Nie ma żadnego określonego momentu narodzin jivatva. Nikt też nie może prześledzić historii manifestacji jivatva. Nie posiada ono początku.
Kama (dewanagari: काम kama ) termin oznacza pragnienie, pasja czy przyjemność dla zmysłów. W teozofii termin ten odnosi się do czwartej zasady istoty ludzkiej, która jest „siedliskiem zwierzęcych pragnień i namiętności. To jest centrum zwierzęcego człowieka, gdzie przebiega linia demarkacyjna, która oddziela śmiertelnego człowieka od nieśmiertelnej istoty”. Kama-rupa (kama - pragnienie, rupa - forma, ciało) nie tworzy ciała za życia. Metafizycznie jest to forma subiektywna stworzona przez umysłowe i fizyczne pragnienia i myśli związane z materią, przez wszystkie czujące istoty. To elementy pragnieniowe, zwierzęce pragnienia i namiętności, takie jak gniew, pożądanie, zawiść, zemsta.
Człowiek składa się z trzech sariras lub „ciał” emanujących z Brahmana przez avidyę, „ignorancję, niewiedzę, błędne koncepcje, nieporozumienia i jest przeciwieństwem widji .
Karana-Šarira („ciało przyczynowe”), siedziba higher ego. Karana-Šarira jest ciałem przyczynowym. Z sanskrytu karana oznacza „powodowanie”, „tworzenie” lub „mięśnie”; a sharira oznacza „ciało”. Uważa się, że karana-śarira jest portalem do wchodzenia w wyższą świadomość. Łączy ze sobą zarówno indywidualną, jak i kosmiczną świadomość. W hinduizmie uważa się, że jednostka składa się z trzech ciał: karana-śarira (ciało przyczynowe) linga-sharira (ciało subtelne) i sthula sarira (ciało materialne). Te trzy ciała są połączone i osoba funkcjonuje najlepiej, gdy ciała są ze sobą w harmonii. Karana-Šarira jest tym, co trwa po odejściu innych ciał i jest „ziarnem” nowego życia w nowym ciele. Karana sarira jest przyczyną lub nasieniem linga-śharira (linga - subtelne) i śthûla-śarira (sthûla - materialne, śarīra - ciało). Zawiera wrażenia doświadczeń z przeszłych wcieleń.
Linga-Sharira to słowo złożone z linga (लिङ्ग), „obraz”; i śarīra (शरीर) „ciało”. Ciało macierzowe, złożone z energii życiowej zwanej praną; „ciało subtelne”, sobowtór eteryczny w terminologii teozoficznej. To ciało wyposażone w pięć subtelnych zmysłów, które po śmierci ciała materialnego nie ginie i jest nośnikiem wcielonej jivatva (zindywidualizowanej świadomości) z jednej formy życia w drugą; zbudowane jest z pięciu subtelnych elementów (wrażeń) zwanych materią pierwotną (tanmatra), którymi są dźwięk, dotyk, forma, smak, zapach. Linga-Sharira jako ciało eteryczne, zwane powłoką soul, zawiera tablets of mem – elektroniczne, skomputeryzowane zapisy wszystkich wibracji i impulsów energii, które kiedykolwiek zostały wysłane przez soul. Te zapisy życia są umieszczane na niezliczonych dyskach światła, które składają się na zmieniający się, ewoluujący wzorzec tożsamości soul łączącej się z Duchem. To właśnie te zapisy życia określają wzorce, które zostaną zobrazowane w trzech niższych ciałach: mentalnym, emocjonalnym i materialnym. Linga-Sharira zawiera zapisy zarówno preegzystencji soul w niebie (przechowywane później w causal body), jak i doświadczeniach soul w fizycznym wcieleniu (przechowywane w podświadomości, astral sheath i dolnym electronic belt). Przed połączeniem się z Brahmanem Linga-Sharira ulega zniszczeniu. Sūkshma-śarīra - sanskrycki termin oznaczający „ciało subtelne”. Ciało umysłu i energii witalnych, które utrzymują przy życiu ciało materialne.
Sthula sarira, czyli ciało materialne, jest śmiertelnym ciałem, które je, oddycha i porusza się (działa). Składa się z wielu różnorodnych składników, wytworzonych przez karmę (działania) w przeszłym życiu z elementów, które przeszły panchikarana, czyli połączenie pięciu pierwotnych subtelnych elementów. Jest to instrument doświadczeń jivatva, które przymocowana do ciała i zdominowana przez ahamkara, wykorzystuje zewnętrzne i wewnętrzne organy zmysłu i działania ciała. Jivatva utożsamiając się z Sthula sarira (ciałem materialnym) w stanie przebudzenia cieszy się materialnymi przedmiotami. Na jej ciele spoczywa kontakt człowieka ze światem zewnętrznym.
*******
Wyższa Jaźń
Bławatska definiuje Jaźń jako „odbicie Logosu w «Karana Sarira» [ciało przyczynowe]”. Utożsamia to z wyższym aspektem piątej Zasady, Manasem :
Wyższa Jaźń nie jest ani Atmą, ani Buddhi, ale wyższym Manasem: intelektualnym owocem i rozkwitem intelektualnej, samoświadomości – w wyższym, duchowym sensie. Starożytne dzieła nazywają ją Karana Sarira na płaszczyźnie Sutratmy, która jest złotą nicią, na którą niczym paciorki nawleczone są różne osobowości tej Wyższej Jaźni.
Wyższa Jaźń jest indywidualnym elementem człowieka ( atman i buddhi są uniwersalne), który zapewnia samoświadomość, działając w ten sposób jako pomost pomiędzy monadą a ciałem:
To jest prawdziwa Indywidualność, czyli boski człowiek. To właśnie ta Jaźń – pierwotnie wcielając się w bezsensowną postać ludzką, ożywianą przez obecność podwójnej monady, ale nieświadomą (ponieważ nie miało świadomości) obecności w sobie podwójnej monady – uczyniło z tej podobnej do człowieka formy prawdziwego człowieka. To jest ta Jaźń, to „Ciało Przyczynowe”, które przyćmiewa każdą osobowość, w którą karma każe mu się wcielić.
Wyższa Jaźń jest zasadą reinkarnacji –
. . . wyższy manas oświecony przez buddhi; zasada samoświadomości, w skrócie „Ja-Jestem-Ja”. To Karana-Sarira, nieśmiertelny człowiek, który przechodzi z jednej inkarnacji do drugiej.
Kiedy Wyższa Jaźń musi się wcielić, wysyła „promień”, aby ożywić ciało, dając początek niższej jaźni:
Manas jest jakby kulą czystego, Boskiego Światła, Promieniem Duszy Świata, jednostką z wyższej sfery, w której nie ma zróżnicowania. Schodząc na płaszczyznę zróżnicowania, emanuje Promień, który jest sam w sobie i który może zamanifestować jedynie poprzez już zróżnicowaną osobowość. Ten Promień jest Niższym Manasem, podczas gdy kula Boskiego Światła, Kumāra na swoim własnym poziomie, jest Wyższą Jaźnią, czyli Wyższym Manasem, właściwym Manasem.
Na swoim własnym poziomie Wyższa Jaźń musi starać się przyswoić wpływ buddhi.
W każdym wcieleniu Wyższa Jaźń znajduje się pod bezpośrednim promieniem Buddhi, jeśli chce je przyswoić. Jeśli nie chce, to jego sprawa; jego osobowość odpadnie. Jedynie w przypadku asymilacji Buddhi rzeczywiście żyje przez cały czas i będzie należeć do tej struny osobowości, która tworzy świadomość po zakończeniu Manvantary – bezpośredniego, nieśmiertelnego promienia.
Niższa jaźń jest często określana jako „ kama-manas ”, ponieważ jest wynikiem połączenia tych dwóch zasad:
Podczas życia niższy manas działa poprzez tę Kâma-Rûpę i w ten sposób wchodzi w kontakt ze Sthûla-Śarîrą; dlatego mówi się, że niższy manas jest „intronizowany w Kâma-Rûpie”
Manas i jego nośnik – Kama rupa, czyli ciało namiętności i pragnień, to dwa elementy Ahamkary, które rozwijają zindywidualizowaną świadomość – osobistą jaźń.
*********************************

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz